साहित्य/सृजना : कविता, गजल, हाईकु ...

आतूर छ ज्वालामूखी

इन्द्र कुमार श्रेष्ठ

यूग भयो धर्ती मूनि दबिएको
आगो बोकेर पनि पानी पानी बनेको

एक एक पल सम्झना छ उसलाई
असिनाले चूटेको, वर्षाले रुझाएको

पन्छी झैं उड्दै उड्दै
खुल्ला आकाशमा उडने सपना

सधैं सधैं ज्वालामूखी भित्रै दबिएको ।
पूरानो चिहानसरी अपहेलित ज्वालामूखी

मान छैन, मर्यादा छैन
समयको अगाडि सधैं महत्ताहीन ज्वालामूखी

अपमानको अनल पिई पिई बनेको हो ऊ ज्वालामूखी
अब चरी बनेर उड्नू छ उसलाई पनि बादलमाथि माथि

पृथ्वी घूम्यो कि सूर्य घुम्यो
कुन ग्रहले कसलाई चूम्यो

बेअर्थ छन् उसका लागि यी सबै अर्थहरु
अर्थपूर्ण छन् त केवल

आपनै अस्तित्वको निरन्तर खोजी ।
राष्ट्र जापान होस् कि अरु नै

जहाँ पुगेपनि ज्वालामूखीको एउटै कर्म हुन्छ
फुट्नु फुट्नु केवल फुट्नु

असिना, पानी र झरीको सहेर अत्याचार
कति सहनु उडन्ते पञ्छीहरुका बिष्टा, अन्त्यहीन चीरबीर

सुन्नु छैन अब उसलाई मान्छेाको चीत्कार
फुट्नु नै ज्वालामूखीको धर्म हो

मच्चिए मच्चियोस् यूगौं यूग हाहाकार.............
नाम ज्वालामूखी, सिंगो परिचय नै ज्वालामूखी

नचाहेरै पनि धर्ती भित्रै दबिएको ५ उ
नचाहेरै पनि साइनो ५ धर्तीसंग उसको

तर अब चाहिने नचाहिने साइनोहरुले
उसलाई सक्ने छैनन् छेक्न

नसके पनि घडी, पला र दिन तोक्न
धर्तीले दबाएर राखेको ज्वालामूखी

एउटै छ लक्ष्य, एउटै छ उद्धेश्य
विष्फोट, विष्फोट, विष्फोट,


.

Posted on : May 8, 2010, 1:08 pm

Source :

Post your comments:

Your Name: Your Email: Verification Code: [Type the number from image] Your Comment:

Comments on topic:

Archieve Literature Headlines